Nieuw jaar, nieuwe zorgen!!

Allereerst wil ik jullie nog het allerbeste wensen voor 2015!!

Het nieuwe jaar begon erg slecht. En daarom nu pas een berichtje hier.

Oudjaar

Naast dat ik zwaar de griep had, kregen we ook slecht nieuws van mijn moeder.

De huisarts had gebeld met de mededeling dat er een plekje was gevonden op de mammogram, en dat ze daarvoor zo snel mogelijk naar het ziekenhuis moest voor verder onderzoek.  Dus op oudjaarsdag zat zij voor onderzoeken dus in het ziekenhuis. Er moesten nieuwe foto’s gemaakt en nog wat andere onderzoeken. Dus wij hebben het nieuwe jaar ingeluid met een lach en een traan.  Want ondanks de ellende en zorgen, probeerden we er toch een gezellige avond van te naken.

Nieuwjaar

In het nieuwe jaar kwam de uitslag van de biopt en de andere onderzoeken. Het was niet goed, maar ook niet slecht. Het was een knobbeltje wat een voorstadium van kanker is. In dat voorstadium zijn er ook nog 3 verschillende stadia en mijn moeder zat op stadium 2. Wat inhoudt dat het dus als nog kanker kan worden. Maar het kan ook zo blijven. Maar de chirurgen wilden het behandelen alsof het al kanker is, om zo alles goed te kunnen behandelen. En eventueel grotere ellende te voorkomen.

Er moest geopereerd worden en dan daarna zou worden bekeken wat verdere mogelijkheden waren qua behandeling.

Als gezin hebben we er over gesproken over wat mijn moeder wel en niet zou willen. Zij was heel stellig in haar beslissing. En ook al begreep ik haar heel goed, en stond ik er ook achter, en wist ik ook dat het voor haar de beste keuze was, heb ik er soms wel over getwijfeld. Mijn hart en hoofd botsten soms nog wel even. Maar door gewoon weer even nuchter op de feiten te kijken, wist ik dat haar keuze voor haar het beste was.

De operatie werd doorgezet, maar andere behandelingen wilde ze niet. Geen bestraling en zeker geen chemo.

Tattoo

Ik loop al jaren dat ik de tattoo op mijn voet/enkel verder wil uitbreiden met een vlinder en de voorletters van mijn ouders. Maar door het aparte ontwerp van mijn tattoo is het vrij lastig om er een mooie vlinder bij te zoeken. En vind dan ook nog maar de tijd om het te laten plaatsen. En de weken voor de operatie van mijn moeder was ik er weer heel erg mee bezig. Zelfs al voor ze de uitslag van de huisarts kreeg. Dus toch weer zoeken en toch weer kijken of Desanka binnenkort een gaatje heeft.

En alsof het zo heeft moeten zijn. De dag voor de operatie zie ik op FB dat ze een uitvaller heeft en die dag dus nog tijd heeft voor een tattoo. Dus ik heb gelijk gemaild en bericht op FB wat mijn wensen waren en wat foto’s gestuurd van voorbeelden. Na wat heen en weer mailen, kwam er een tekening uit die was wat ik wilde. En mocht ik komen.

Terwijl mijn moeder in Alkmaar in het ziekenhuis zat voor de voorbereiding van haar operatie, ging ik richting Zwaag om mij vrijwillig te laten pijnigen. Ik had het er voor over.

Pas thuis gekomen, heb ik pas verteld wat ik gedaan hebt tegen mijn ouders. Tenminste ik plaatste een foto op een hun FB.

2015-01-19 17.12.02-1

Over een tijdje ziet het bovenste gedeelte er net zo uit als het onderste. En dat is precies de bedoeling. Zien jullie de M en N ? Die staan voor mijn ouders.

Operatie

De dag van de operatie, begon al vroeg voor mijn ouders, om 7 uur moesten ze zich melden. Er werd een borstbesparende operatie uit gevoerd. En gelijk werd de poortwachter ook verwijderd. Rond een uur of twaalf kwam ze weer terug op haar kamer. Behoorlijk misselijk en wat onderkoeld kwam ze terug. Het eerste wat ze wilde, was mijn been zien. Maar dat ging van haar kant nog niet zo makkelijk, want ze was zo duizelig en misselijk dat ze eerst weer moest gaan liggen. Maar daarna kon ze eindelijk mijn been goed bekijken. Ze is er zo blij mee!

De operatie op zich ging goed, geen complicaties. En de pijn was door de medicijnen in eerste instantie wel te doen. Maar de misselijkheid trok maar niet weg. Ook dat kwam door de medicijnen. De verpleging kwam regelmatig even kijken en zorgde goed voor haar. Uiteindelijk ging de infuus eruit en mocht ze een stukje wandelen over de gang en gelijk kijken of ze naar het toilet kon. Want als dat allemaal goed ging, mocht ze naar huis.

En dat was wel wat ze het liefste wilde. Lekker naar huis en in haar eigen bed liggen.

De uitslag

Een week na de operatie moest ze terug voor wondcontrole en de chirurg dacht ook al de uitslagen binnen te hebben. Dus we gingen met zijn 3tjes weer heen. Ik had ook nog wat vragen, die ik wilde stellen, afhankelijk van de uitslag. Gelukkig heeft mijn moeder een chirurg die daar heel goed mee om gaat en ook op een normale manier met ons alledrie praat. Hij betrekt ons bij het gesprek en vind het ook niet erg dat ik vragen stel, wat wij allemaal erg prettig vinden.

Gelukkig viel de uitslag mee. Op het weefsel wat is weggehaald zijn geen slechte cellen meer gevonden. Waarschijnlijk zijn de slechte cellen al met de biopt verwijderd.

Deze vorm van knobbeltjes zijn wel kenmerkend voor oudere vrouwen. Dus een soort ouderdomsknobbeltjes. Eigenlijk is bestraling wel gewenst. Maar daar ziet mijn moeder toch echt van af. Zelfs de chirurg vind het niet nodig, al zal hij het niet met zoveel worden zeggen. Want het team heeft beslist dat er bestraling word geadviseerd. Als patiënt ben je natuurlijk vrij om daar tegenin te gaan, laat hij wel duidelijk weten. En dat zegt voor ons genoeg. Wij kiezen als gezin voor niet bestralen!

Wel kiest mijn moeder ervoor om met de speciale radioloog in gesprek te gaan. Niet zo zeer om zich over te laten halen, maar meer voor de informatie. Zodat ze straks zeker weet wat te doen.

Maar dan komt de brief van het ziekenhuis, of ze naar Alkmaar wil komen voor het gesprek en gelijk een afspraak voor een scan zodat ze de plek kunnen bepalen voor de bestraling. En dat was juist niet de bedoeling. Eerst een gesprek in Den Helder en dan zien we wel. Na een telefoontje van mijn vader om die afspraken in Alkmaar af te zeggen, wordt duidelijk dat het niet het dossier staat, dat mijn moeder liever niet bestraald wilt worden. Ze krijgt dan toch een nieuwe afspraak bij de radioloog en in Den Helder.

Het duurt nog even voor ze die heeft, wat voor mij prettig is, want ik kan dan gewoon mee. Anders had ze haar afspraak gehad terwijl ik in Milaan zat.

Voor nu gaan we van alle positiviteit uit. En gaat mijn moeder weer gewoon vrolijk verder, waar we voor de kerst eindigden.

Maar dit was dus de reden dat ik na de kerst dus erg weinig online ben geweest. En ook erg weinig van mij heb laten horen in januari.

Maar februari begon een stuk beter voor mij! Ik ging met mijn allerliefste vriendin naar Milaan!!!

Advertenties